Prorocza Pieśń Majów
Jedzcie i pozywajcie , póki macie chleb,
Pijcie póki macie wodę;
nadejdzie dzień, kiedy pył zaciemni powietrze,
a zaraza zniszczy kraj, kiedy nadciągnie chmura,
gdy góry uniosą się z posad,
a mocarz zagarnie miasto.
Wszystko rozpadnie się w proch,
Wątły kistek zmarnieje
I oczy zamknie śmierć,
Kiedy trzy znaki ukarzą się na drzewie,
Ojciec zaś, syn i wnuk zawisną na jego konarach,
Kiedy uniosą w górę sztandar bojowy,
A lud rozpierzchnie poi lasach.
Chociaż tak bardzo nie lubię tego uczucia to sama stwarzam sobie do tego okazję. A może mówiąc, że “nie lubię” po prostu kłamię w żywe oczy i usprawiedliwiam swoją niedoskonałość. A przecież nie potrafię się przyznać. Stwarzam sobie świat idealny, który gdy nie okaże się prawdziwym, z rozmachem rozrzuca mnie po sali baletowej. Co jeszcze takiego muszę zrobić, żeby stać się prawdą, bo czuję że wciąż nią nie jestem. Zabijam siebie.
Łgałabym gdybym powiedziała, że nigdy nie próbowałam tam dotrzeć. Choćby samą myślą. Poddałam się, ale może to właśnie było moje zwycięstwo. Pozostało jeszcze zbyt wiele pytań bez odpowiedzi, żebym mogła zostawić to tak beztrosko.
Nie wiem co jeszcze mogę zrobić. Narazie postawić tylko przecinek,
Jest cos co daje mi siłę. Coś o czym mogłę myśleć bez żadnego limitu na transfer. Z dzisiejszej sesji jestem zadowolona. Z modelek bardzo 
Pozdrawiam Ninę i Ewę:)
Pierwsze efekty
